| |
 |
|
bijna klaar
Vakantie | seychellen
|
18 November 2009 | 11:53:57
|
gisteren ben ik nog even bij de reumatoloog geweest, en ik moet eigenlijk fysio,. maar omdat ik volgende week al weg ga is dat een beetje te laat...... dus hoop ik maar dat het warme zee water ook helpt tegen een pees ontsteking.... toen ik thuis kwam heb ik eerst de twee dozen spullen die klaar stonden naar de post gebracht... wat een rotklus, eerst de dozen op de weegschaal tillen, twintig kilo, dan iets er uit of er bij doen, dit keer was het te zwaar en moest er wat uit... toen dicht tapen en plastic zak er omheen, adres er op verder dicht tapen... €104,00 betalen..... en weer naar huis, het bed lag ook nog vol met dingen die er heen moeten, zoals t shirts, kerstversiering,kettingen voor de verkoop.flesje parfum....hoeden en pareo's... gauw een doos ingepakt en die ook nog naar de post, dit keer was het te licht en konden er nog een paar boeken bij. Dus heb ik gelukkig wat te lezen op het strand....deze doos kon ook nog net mee naar het distributiecentrum..€54,00 en nu maar hopen dat het er over twee weken is Het is wel erg veel geld, maar als ik daar ben en de dozen komen aan, ben ik heel blij met alles wat er in zit......ik wil toch zo rond de 15e de winkel in kerstsfeer maken......met lichtjes en zelfgemaakte engeltjes van vilt en zo....
.vanmorgen stormde het... en ik wilde even sporten, de yoga les, dus ik heb mijn schoenen niet mee genomen...was Carin er niet, ik kon dus niet gewoon sporten zonder schoenen,op de loopband en zo.. ben toe naar Jolinda gegaan om te helpen filmpjes op haar puntje te zetten.....HET GING NIET........ en waarom???? we weten het niet......Dinsdag komt Addie op mijn huis passen als ik weg ben.... we hebben woensdag en donderdag om bij te kletsen...en vrijdag vertrek ik dan........ |
|
|
|
nog even
Vakantie | seychellen
|
12 November 2009 | 14:16:15
|
mijn weblog schandelijk verwaarloosd.... geen tijd... is dat een goed teken?? nog een paar weken en ik ga weer naar mijn tweede home op de Seychellen..
Eerst moet ik nog naar o.a. de chirurg, de tandarts en de reumatoloog, ja zo kan ie wel weer. Mijn koffer is al te zwaar, en ik heb hem nog niet eens officieel ingepakt. Ik heb veel vilten kerst dingetjes voor de winkel mee, en ook nog wat tassen, kerst kado's en zo. verder voor me zelf helemaal niets, dat moet ik daar maar kopen, shampoo en zo, anders is de koffer te zwaar...Ik heb de laatste weken veel klerst engeltjes gemaakt, en zeesterren van vilt en ook kleine tasjes voor mobieltjes .. Dat zal allemaal wel leuk staan in de winkel, ik denk dat ik alles weer aan een fietswiel hang..
Ook krijg ik nu opdrachten voor dingen die nodig zijn.. zoals rietjes, die wegen gelukkig weinig, en ontbijt koek, maar daar begin ik niet aan, is te zwaar, theedoeken, maar ik denk dat die daar ook wel te koop zijn.... .Zondag heb ik van mijn nicht heel veel t shirtjes gehad, en die moet ik dan maar opsturen, de koffer is te zwaar. Ik heb 15 October al een doos met 20 kilo opgestuurd dingen voor de winkel... kostte me 110 euro!!!! vandaar dat ik me wel twee keer bedenk voor ik iets koop... maar als deze week achter de rug is en ik gččn kiespijn meer heb, ga ik serieus kijken wŕt er mee moet en wat niet, het huis schoonmaken en wat bezoekjes afleggen en zo, en dan de 27 eindelijk op weg...... |
|
|
|
Seychelles sega music
seychellen
|
29 Augustus 2009 | 14:08:36
|
|
|
|
Jean-Baptiste danst de sega
seychellen
|
29 Augustus 2009 | 14:03:29
|
| Ja dit is eigenlijk al een oud filmpje, maar Jean-Baptiste zag het pas nu voor het eerst toen hij bij me in Alkmaar was, en wilde het wel op Youtube hebben, dus dat heb ik er voor hem opgezet, en nu dan ook maar op mijn punt.Ik heb het opgenomen in 2006, we waren een klein feestje aan het voorbereiden in mijn huisje op de Seychellen. J.B. was al helemaal in de mood...Kon het niet laten even de Sega(lokale dans) te dansen. Zoals je ziet heb ik het goed voor elkaar, in de keuken wordt voor me gekookt, (lekker) en J.B. die politieagent is,(zijn batch hangt aan zijn broek) bewaakt me en zorgt goed voor me. Nee, hij loopt niet in zijn pyama, deze broek heeft hij jŕren geleden in Kenia gekocht, iedereen lacht hem uit, om zijn pyamabroek, maar zelf hier in Alkmaar ging hij er mee de stad in, de eerste dag.Daarna gelukkig niet meer......Het filmpje staat een berichtje hoger..... |
|
|
|
logč uit de Seychellen
seychellen
|
17 Augustus 2009 | 09:11:54
|
 Na mijn ervaring met de vermeende borstkanker, wilde ik maar ččn ding, mijn vriend uit de Seychellen,die ik al vijf jaar ken ,hier hebben voor een vakantie. Dat is gelukt, hij kwam 6 augustus aan op Schiphol, en de eerste week hebben we op ons gemak Alkmaar verkend en gewinkeld, het was gelukkig nog uitverkoop,en zijn Zondag naar het Kwakoe in de Bijlmer geweest. Hij maakte iedere ochtend mijn ontbijtje, en kookte ook iedere avond, heerlijk ! ook de afwas deed hij zelf.Ik mocht niet helpen.
Maar na een week belde zijn dochter op dat zijn broer op sterven ligt, en toen hebben we maar het ticket veranderd en is hij nu weer terug naar huis, in plaats van 27 Augustus..... maar hij komt terug.......en het was heel fijn om hem mijn stad te kunnen laten zien en dat hij nu kon zien hoe ik woon en zo...we zouden de tweede week naar het strand, Amsterdam, Maastricht Den Haag en zo..... dat moet nu de volgende keer maar....Achteraf was het eigenlijk niet nodig dat hij terug ging, daar baalden we allebei verschrikkelijk van, maar hij had geen rust meer, en zijn gedachten waren bij zijn broer...er moest daar veel geregeld worden...en zo. Het is wel frappant dat het tot de 27e prachtig weer was en nu ineens wat minder mooi, dus heeft hij wel gebofd, ook als hij de drie weken hier had volgemaakt....Het is wel erg stil in huis nu... ik mis hem meer dan vňňr hij hier was geweest... |
|
|
|
computerles
Onderwijs | verhaaltjes
|
24 Juli 2009 | 09:38:11
|
Gisteren was het een bewolkte dag, saai, en.. ik bewonder altijd de weblog van mijn vriendin poedeltjeluna. Mooie plaatjes er bij, en de layout is ook niet verkeerd.
Gisteren kwam ze even langs,ondanks haar dagelijkse radiotherapie, en heeft ze me uitgelegt hoe je plaatjes bij je log zet, en .... er waren meer dingen die ik niet wist, dankzij Jolinda heb ik nu een MOOIERE achtergrond, duidelijker,en ook hebben we alles even op een rijtje gezet, de foto's staan nu ook op een slideshow.OOK heb ik nu de verhaaltjes in het midden uitgelijnd, staat leuker!!!
We hebben vreselijk gelachen, hebben twee keer onze thee koud laten worden, gččn tijd.... Ze heeft me geleerd dat ik onder mijn favorieten.......mijn websites in een map kan zetten, hoef ik het niet meer in te tikken.....zo zie je maar, een mens is nooit te oud om te leren,ik moet alleen nog even oefenen,krijg er nog gččn plaatje bij
nogmaals BEDANKT Jolinda!!! |
|
|
|
De rose wolk
Verhaal/Waar-gebeurd | verhaaltjes
|
23 Juli 2009 | 15:05:31
|
Oud??? nooit te oud voor de ware liefde. Een buurman van mij is 80 jaar,hij heeft vorig jaar zijn vrouw verloren,op 13 October,...maar hij heeft vňňr hij zijn vrouw leerde kennen,mččr dan 60 jaar geleden, een leuk meisje gekend...en dat zat nog steeds een beetje in zijn hoofd.Zo af en toe dacht hij aan haar..
Nu heeft hij de stoute schoenen aangetrokken... en haar opgebeld, ze is zelf natuurlijk ook ouder geworden, getrouwd, maar heeft ook altijd nog wel aan HEM gedacht, vertelde ze. En nu is hij een paar dagen naar haar toe, in de buurt een hotelletje geboekt....vňňr hij er heen ging belde hij nog even naar haar toe...ze herkende meteen zijn stem, en ze blijken samen op een roze wolk te zitten, hopelijk valt de ontmoeting niet tegen....Ik ben vreselijk benieuwd hoe die ontmoeting verlopen is, en vindt het leuk dat hij dat op die leeftijd toch nog aanpakt,zo zonder Anita Witzier.... wordt vervolgd.
** **
Vanmiddag heb ik mijn buurman gesproken, hij was erg enthousiast, had een paar leuke dagen gehad, gezellig bij gekletst, de familie gezien, want de vriendin had het al jaren tegen haar kinderen over hem gehad, hij was blij dat hij deze toch moeilijke stap had genomen, en heeft nu iets leuks om op terug te kijken.... het doet een mens toch goed om iemand zo blij en vrolijk te zien....in plaats van achter de geraniums te zitten.....dit was in de zomer...
***** *****
In September ging het wat minder met hem, ik ging elke dag even thee bij hem drinken, en zag hem dan weer wat vrolijker worden, hij vertelde dan veel over vroeger ,in Amsterdam, en zo.... Ik zag hem achter uit gaan, hij zat alleen maar in zijn stoel, had geen trek in eten, alleen griesmeelpap vondt hij lekker en later werd ook het zitten vermoeiend voor hem, en dan 's avonds naar boven toe,naar bed, dus hebben zijn kinderen voor een bed in de kamer gezorgd, dat vond hij erg fijn, na een paar dagen kwam er ook een nacht zuster bij hem, en die loste ik in de ochten weer af tot er iemand anders kwam, de buurman of ččn van de kinderen.... op zondag 11 October mocht hij naar het hospice, ik bedankte hem voor de fijne zomer die we samen hebben gehad, Hij zei, je komt me toch wel opzoeken?? Ja natuurlijk.. maar niet meteen... vččl te druk, ik kom dinsdag wel even langs, maar dat hoefde niet meer, hij is dinsdag 13 October overleden, precies een jaar nŕ zijn vrouw, dezelfde dag, de zelfde tijd.....het is erg stil nu, naast me, een leeg huis, ik mis hem erg..... |
|
|
|
patchwork..
Hobby/Handwerken | patchwork/quilten
|
18 Juni 2009 | 20:54:10
|
Er is ieder jaar hier op het plein een kreatieve markt, en ieder jaar denk ik ...ik zou ook wel een kraampje willen... maar het komt er nooit van. Nu heb ik me eindelijk ingeschreven.
Ik durf eigenlijk niet een kraam buiten te hebben , want als het koud is kan ik niet staan in verband met mijn Fibromyalgie, vorig jaar was het in de ochtend vreselijk koud, en regenachtig, werd het pas in de middag beter weer.
Dus heb ik nu een tafel binnen, in de hal van de kerk. Dat is wel kleiner, maar voor mijn gezondheid beter.
Ik ga er staan met mijn zelfgemaakte tassen, shoppers, strandtassen zijn het, en met patchwork babydekentjes, en nu ben ik druk bezig om nog een aantal dekentjes te quilten.Dat is een goede afleiding voor me, en ik kan het bij mooi weer ook lekker buiten doen.
Verder heb ik op de Seychellen met de gehandicapte meisjes samen sleutelhangers gemaakt met kleine kokosnootjes en schelpen,en ook wat kettingen zal ik mee nemen.dat geeft wat variatie op de tafel.
De markt is op 12 September.
Ik heb al diverse dekentjes afgemaakt de afgelopen maand, vandaag 26 Juni, is de provencaalse afgekomen, Ik heb de stofjes gekocht in Frankrijk, de stof voor de achterkant op een marktje in Boulouris,aan de Cotes d'Azur en de andere stofjes heb ik jaren geleden verzamelt of gekregen van mijn vriendin Addie , die in de Dordogne streek woont. Ik had maar net genoeg voor dit quiltje eigenlijk iets tekort, vandaar de bredere zoom onderaan in de hoek... Maar hij is erg mooi geworden, straald de Franse atmosfeer uit... je waant je in de Provence als je er naar kijkt....... Ik wil hem eigenlijk niet verkopen, maar als iemand hem hebben wil komt ie toch wel op honderd euro............. Je kan hem zien op de kreatieve markt in September in Alkmaar zuid. |
|
|
|
De Borstbus..
Gezondheid | verhaaltjes
|
07 Juni 2009 | 11:53:32
|
landelijk onderzoek naar borstkanker
Prima, dus ik vol goede moed naar de bus. wel wat gespannen, stel je voor. Bij mij in de buurt hadden ze er al diverse dames uitgepikt die "" in de prijzen waren gevallen"". Ik hoopte daar toch niet bij te horen. Na twee weken kreeg ik een onverwacht telefoontje van mijn huis arts. Er was wat te zien op de foto's ...kalkdeeltjes...de brief zou nog volgen , Ik moest niet schrikken... Nou, dat is makkelijk gezegd.
Ik schrok me dood!!! eerst al baarmoeder kanker, en nu dit???
Ik moest de volgende maandag naar het ziekenhuis voor nieuwe foto's en een echo. Op deze echo waren wat kalkdeeltjes te zien, daar kunnen eventuele kankercellen zich makkelijk aan hechten, zei de arts/radiologe.
Ik kreeg ook een bioptie, de woensdag daarop. Ik vroeg of ik nog iets mee kreeg van een folder of afspraken kaartje of zo? nee, ik kon gaan . Dus woensdag ochtend ik weer naar het ziekenhuis, het is gelukkig dichtbij, dus op de fiets. Eerst weer foto's en toen, Ik moest op een meer dan een meter hoog bed gaan liggen. Vanwege mijn fibromyalgie gaat dat niet zo makkelijk, er stond wel een plastic krukje bij.. Ik moest op mijn buik liggen, met mijn borst in een gat, zodat ze onder mij konden werken, het valt voor mij niet mee om op mijn buik te liggen en ik vroeg hoelang dit ging duren? Nou, een half uur.. alsof ik dat al zou weten. Ik had geen documentatie mee gekregen, zei ik, jawel dat krijgt iedereen.. met een kleuren foto.
Ja dat had ik wel gehad. maar daar stond niks in, zei ik.
Weer werd er eerst en foto gemaakt terwijl ik met mijn borst tussen twee glasplaten geklemd lag.
En toen een verdoving en de radiologe ging een stukje van dat kalkweefsel weg zuigen. dat hoorde ik wel maar voelde ik niet, Na een tijdje kreeg ik overal kramp, dat deed meer zeer dan de operatie.. totdat... de verdoving was uit gewerkt, er moest nog eerst weer een foto gemaakt, en toen besloten ze meer weefsel weg te halen, er werd wat narcose bijgeprikt, maar dat werkte (nog ) niet.
Ik had vreselijk veel pijn, lag te huilen op de tafel. had het koud, en voelde me miserabel.
Na afloop moest ik natuurlijk weer die tafel af, dat ging niet, moest met 2 verpleegsters er worden af geholpen, ik was stijf had overal pijn en was bang te vallen , ook dat nog.
Ik kreeg een glaasje water, was aan het huilen, pakte mijn zakdoek uit mijn tas en.. de folder die ik had gehad, Nou, dat was niet de folder die ik had moeten hebben , drie 4 viertjes... Nee die had ik niet gekregen.
Er werd iemand bij gehaald, die zei dat het maandag erg hextisch was, dubbele dienst of zo... Nou ik was er al om negen uur, toen was het toch nog niet uit de hand gelopen??En als dat wel zo was, daar mochten de patienten toch niets van merken en er zeker niet onder lijden???
De verpleegster vroeg wie er in de wachtkamer zat te wachten op me? NIEMAND, zei ik, ik ben alleen en op de fiets...... wist niet dat dit zou gebeuren op deze manier......Anders had ik wel gezorgd dat er iemand was om me op te halen....Kwam allemaal door die folder, slordig..... Thuis gekomen heb ik me op mijn sta-op stoel ge-installeerd met een dekentje, de telefoon paracetamol en een fles water, nog steeds huilend..en eenzaam. Dan mis je je moeder wel, die is in Augustus overleden aan borstkanker.....En je zoon..... die ook al de hele week niet van zich liet horen..... heb je ook niets aan.
de eerste dagen deed het nog erg zeer, en ik was van de kaart door deze traumatische ervaring. Ik, die anders zo sterk ben.... wordt ik dan toch oud??
Bah, vervelend.
Nu moest ik Dinsdag terug , naar de chirurg, voor de uitslag, ook had ik al de mammacare aan de telefoon gehad, dus het was MENENS!!
De chirurg had gelukkig goed nieuws, ik hoefde verder niet geopereerd, alle kalkdeeltjes waren weg gehaald .en ik mag in November terug komen, hoef ook niet naar de mammacare, had ze me ook niet hoeven bellen, daar schrik je dan ook nog weer van....
Dus afwachten maar weer, en GENIETEN van je leven... het kan kort zijn...
|
|
|
|
|
|
